Een paar maanden heeft het prachtige model in zijn showcase mogen stralen in de vitrinekast maar nu is de tijd aangebroken om te worden zoals hij destijds in Libanon rondreed. Dat er tussen dit statische model en de werkelijkheid een beetje verschil was zal niemand verbazen. De hieronder geplaatste foto’s zeggen al genoeg.
Maakplaats / Sloperij
06-02-2022 Het voertuig is met twee kleine schroefjes uit de showcase te halen en de huif kan je er simpelweg vanaf tillen. Aan de onderzijde van het voertuig zitten nog wat meer schroefjes. Door een klein stukje van de aandrijving te verwijderen komt er nog een schroefje vrij en is het verwijderen van de laadbak een peulenschilletje.
Na het verwijderen van de laadbak zijn de twee spiegels en de ruitenwissers voorzichtig verwijderd. Door zachtjes te wrikken met gebruik van een pincet komen deze onderdelen gemakkelijk los. Om wat feeling te krijgen met het materiaal werd er eerst een klein stuk uit de kap van de cabine gezaagd om vervolgens een groter stuk te verwijderen. Na het grootste gedeelte te hebben verwijderd werden de kapresten van het raamwerk voorzichtig met een vijltje verwijderd. De deuren en de achterzijde van de cabine zijn grotendeels met gebruik van een Dremel weg geschuurd.
Na een paar zeer geconcentreerde zenuwslopende uurtjes vijlen was het voor vandaag wel even genoeg. Er is nog heel veel werk te verrichten! Zo bleek bij het verwijderen van de kap en het eerste deurtje dat het interieur summier is en de beenruimte volledig ontbreekt. Met zweetdruppels op het voorhoofd is er aan de linkerzijde inmiddels een groot deel weg gefreesd om de benodigde beenruimte te gaan creëren. Het plaatwerk van het model is eveneens nogal aan de dikke kant dus daar zal ook het nodige aan moeten gebeuren.
Door het verwijderen van de laadbak kan je perfect bij de ophanging, de aandrijfassen, schokbrekers en de bladveren komen. Het schilderen en het weatheren wordt zo heel wat gemakkelijker.
07-02-2022 Nog twee schroefjes verder bleek ook een groot deel van de cabine te verwijderen. Hiervoor was het wel noodzakelijk om een klein stukje onder de bumper weg te zagen. (Dit ligt nu veilig bij de overige verwijderde onderdelen en zal later worden teruggeplaatst). Het maakt de weg vrij om het plaatwerk makkelijker dunner te maken en bijvoorbeeld het dashboard te bereiken. Nu op zoek naar foto’s om het interieur zo natuurlijk mogelijk na te maken.
4 jaar later
Op de kop af is het precies 4 jaar later dat de YA-328 weer uit de vitrinekast is gehaald. Was het durf of niet de juiste tools voor handen? Beiden denk ik, want slopen bleek minder makkelijk dan gedacht en was bang om dingen onherstelbaar te beschadigen / verwijderen. Daar kwam ook wel om de hoek kijken dat er gewoon geen tools voor handen waren om het met een beetje beleid te doen.
Nu de durf er is en de tools aanwezig zijn is de drive er om rigoureus te slopen en weer op te bouwen gelijkende op zijn grote echte broer. (Althans, zo goed als voor mij haalbaar).
Helaas was er geen traanplaat in de exacte schaal te krijgen maar voor nu heb ik daar vrede mee. De (schuin aflopende) wielkasten waren een uitdaging en na een laagje verf moest er wéér geschuurd worden omdat er teveel lijm en putty resten zichtbaar waren.
Uit restanten wat hendeltjes aangebracht die redelijk overeen komen. Nu we toch lekker bezig waren ook maar vier geleiders voor de stoelen geplaatst. (Op de linker foto is goed te zien hoe veel van het materiaal is verwijderd om tot een dunner plaatwerk te komen. Ik ben er nog niet helemaal uit hoe straks de rand boven de wielkasten aan te pakken daar deze meer dan fragiel zijn, er is er al een gebroken).
Op de foto’s van de YA-328 in Libanon zie je dat er aan de neus ook het een en ander volledig is verdwenen en de radiator vol in het zicht zit. Het koste enige moeite om in ieder geval een uitsparing te creëren die niet al teveel van het interieur in de cabine zal vergen.
Het fijne aan het demonteren van diverse onderdelen maakt het wel makkelijker te bewerken. Af en toe wel blijven passen om te controleren of er niet teveel is weggeschuurd dan wel het geheel aansluit met wat je voor ogen hebt.
Vandaag de boel even in elkaar gezet en voor het eerst ook de twee waterreservoirs in de bak gezet. (Via Ringo Resin een heuse waterpomp kunnen bemachtigen. Deze is inmiddels voorzien van de groene kleur en kan weldra ook op de 328 worden gemonteerd.
Inmiddels is een deel van het onderstel en de bak ‘vuil’ gemaakt. Misschien iets te veel van het goede maar het is iets wat ik niet goed in de vingers heb. Daarnaast moet het ook overeenkomen met de wijze waarop destijds de YP-408 in de verf is gezet. Voor de wat ruwere look was die met latex geverfd dus deze ook. Op zich ben ik daar heel tevreden mee, zolang je maar niet met je neus bovenop het model gaat zitten. (Inzoomen dus strikt verboden 🙂 ).
UNIFIL DIORAMA 